18 grudnia 2017


)))) oszołomienie opadło )))) 

na powrót rzeczywistość nabrała, względnego podobieństwa do momentu przed nagrodą ;-)))) 

dziękuję wam wszystkim za dobre słowo Gratulacji ---- bo to zwyczajnie dobre )))) 

dziękuję Mamie, Tacie, którego już nie ma, Piotrowi Rypsonowi, Aleksandrze Kubiak, Oldze Rypson, Małgorzacie Wysockiej, Ewelinie Ratajczyk, Basi Zawistowskiej, że zawsze we mnie w wierzyli i wspierali w czarnej dupie Afazji ....

a dedykuję tę nagrodę WSZYSTKIM AFAZJANOM, którzy ciągle jeszcze walczą o możliwość powrotu, do zdrowej rzeczywistości )))) ta rzeczywistość jest możliwa,,,, jest inna od tej którą znaliście przed wypadkiem, udarem .... ale jakże ciekawa i wartościowa ))))
-- --
W piątek, 15 grudnia, po raz 15 przyznano Nagrodę im. Katarzyny Kobro Artyści Artystom. Założeniem nagrody jest wyróżnienie i uhonorowanie postaw twórców progresywnych i poszukujących. Laureatką za 2016 rok została Karolina Wiktor.


Nagroda została przyznana za „konsekwentną i emancypacyjną twórczość, w której opór wobec kryzysu ciała posłużył do stworzenia nowego języka. Za eksperymentowanie na przecięciu sztuk wizualnych, literatury i neuronauki. Za wyjątkową wiarę w sztukę jako narzędzie do opisu doświadczeń ciała i umysłu, a także środek do pokonywania ich ograniczeń”.

Karol Radziszewski: Szczególne ważne jest dla mnie to, że jest to nagroda imienia artystki, bo kobiety cały czas nie są wystarczająco obecne w sztuce. Moim zdaniem, przyszłość jest kobietą! Dlatego cieszę się, że nagrodę odbiera tak wyjątkowa kobieta.

Anna Baumgart: Nagroda to symbol zwycięstwa. Kobiety muszą podjąć walkę, by zostać na często nieprzychylnym polu sztuki.

Karolina Wiktor: To jest nagroda, która pokazuje, jakim jesteśmy społeczeństwem. Pokazuje, że mamy empatię wobec drugiej osoby. Moje doświadczenia życiowe nauczyły mnie, że ważne jest to, co między słowami, między literami. To tam kryje się możliwość dialogu. Wzajemne zrozumienie daje możliwość rozwoju.

Jarosław Suchan: Dla mnie istotne jest to, że jest to nagroda imienia mocnej, silnej kobiecej osobowości, i trafia w ręce mocnej, silnej kobiecej osobowości.

Karolina Wiktor (ur. 1979) - artystka wizualna, w latach 2001-2010 współtworzyła z Aleksandrą Kubiak duet performerski Grupa Sędzia Główny. Ich performensy poruszały tematykę związaną z ciałem, nagością i związanym z nimi konsumpcjonizmem, dotykając przy tym także problemów politycznych, patriarchalności kultury, kwestii ról płciowych, zależności i uprzedmiotowienia kobiet. "Czasem coś tak głęboko w tobie siedzi, że spojrzenie z innej strony wydaje ci się niemożliwe, a gdy zrobisz o tym performens, to sprawa zaczyna nabierać nowego wymiaru", twierdzi artystka. Karolina Wiktori jest również autorką blogów afazja.blogspot.com i poezjawizualna.blogspot.com, a swoje doświadczenia opisała w poetyckiej biograficznej książce "Wołgą przez Afazję" (2014).

Nagroda im. Katarzyny Kobro

Pomysłodawcą idei dorocznego wyróżnienia jest prof. Józef Robakowski (wspólnie z Niką Strzemińską, córką Katarzyny Kobro i Władysława Strzemińskiego).

Początkowo nagroda była przyznawana prywatnie w Galerii Wschodniej. Od 2011 roku organizatorem wydarzenia jest Muzeum Sztuki w Łodzi.

Nagrodę za 2016 r. przyznało Jury w czteroosobowym składzie: przewodniczący Karol Radziszewski, Anna Baumgart, Agnieszka Brzeżańska, Aneta Grzeszykowska.


Kuratorka: Maria Morzuch

25 sierpnia 2017

biseksualizm tamtej

jej skóra po wczorajszej nocy nadal była odwrócona na lewą stronę….
może właśnie dlatego, urósł jej ogon – wielki i puszysty! podobało się jej to! 
właśnie tak chciała się czuć, kiedy ją obracał, wysysał….

czy nie jestem intrygująca z wielkim ogonem -- zapytała się retorycznie lustrzanego odbicia -- 

nie brała kąpieli…. jego pot ciągle ją podniecał, dlatego nałożyła za krótką kieckę i znoszone szpilki…. MIASTO ma dostrzec we mnie pin-up !!!! 
ale ---- już na schodach, zauważyła podobną do sobie pin-up, drugą przy śmietniku !!!! wyrzucając śmieci, miała tak wzruszająco namiętne pośladki….

najgorsze, że one wszystkie miały ogony !!!! ogonów było więcej i więcej !!!!

jej za krótka, mała czarna przestała ją wzruszać ---- jakie to podłe !!!! 

chociaż, chwileczkę… zaczęła je wąchać i natychmiast wszystkie poczuła !!!! a ruch ich bioder wzmagał feromon ---- była coraz bardziej podniecona.... stanęła za jedną z nich ---- długo wąchała jej ogon ---- nagle krzyknęła - Mandarynka !!!!

zapach WIELKIEJ MANDARYNY ---- wyjątkowo smaczny ))))

stała tak jeszcze przez chwilę, z uszami opuszczonymi z zawstydzenia i kitą nastroszoną od podniecenia ))))

….wróciła do m3 i wzięła długą kąpiel przed jego przyjściem....



-----------------------------------------------------------------
tekst napisałam w lipcu 2006 roku ---- po kilku poprawkach zdecydowałam się na publikacje {^+^}

1 lutego 2017

druga odsłona Gry w Litery na wystawie "Dynamika Pogorszeń" w BWA Warszawa

druga odsłona Gry w Litery na wystawie "Dynamika Pogorszeń w Galerii BWA Warszawa. Od 28 stycznia przez miesiąc będzie można zagrać w litery - zachęcam do tworzenia WŁASNOWOLNOŚCI ---- 
sprawdź też FB - Gra w Litery na wystawie Dynamika pogorszeń


pierwsze wytwory WŁASNOWOLNOŚCI


pierwsza odsłona Gry w Litery na wystawie Nowe Ilustracje w Białymstoku

Pierwsza odsłona Gry w Litery odbyła się w trakcie wystawy "Nowe Ilustracje" w Galerii Arsenał w Białymstoku w 2016 roku - oto dokumentacja )))) 
sprawdź też - FB - Gra w Litery na wystawie Nowe Ilustracje






 faworyci :

Izabela Liżewska i Michał Małeczek


Ewa Chacianowska - Białystok

inne wyniki Gry :






31 stycznia 2017

"Gra w Litery" Karoliny Wiktor


Gra w Litery z 2016 rok to puzzle polityczne aktywujące odbiorcę do tworzenia haseł, tekstów na podstawie czcionki brakującej. Autorka, która cierpiała afazję ( w 2009 roku przeszła 2 udary) skierowała swoja uwagę w stronę litery, tekstów i poezji wizualnej. Jednocześnie wydarzenia ostatnich lat w Polsce, jak i na świecie stały się inspiracją Gry w Litery oraz grafik, które stworzy i na bieżąco publikuje na swoim blogu :www.poezjawizualna.blogspot.com.



Zasady "gry w litery" :

Na podstawie tekstu poniżej :
TO CZAS
NIEPOSŁUSZEŃSTWA OBYWATELSKIEGO
SPRÓBUJ PRZELITEROWAĆ
WŁASNOWOLNOŚĆ

1. Skonstruuj tekst z liter alfabetu Brakującej Czcionki. Elementy znajdują się przy krawędzi stołu. Dla ułatwienia na ścianie oraz na stole znajduje się cały alfabet potrzebny do konstrukcji sentencji. Wygrywasz, kiedy wszystkie kawałki tworzą sens sentencji.

2. Na podstawie kawałków liter, które są użyte do sentencji pierwotnej, masz możliwość stworzenia tekstu autorskiego. Wszytko jest dozwolone, z wyłączeniem wulgaryzmów. Możliwe są przestrzenne układy liter.

Proponuje wam dokumetowanie efektów waszej gry i publikowanie ich na stronie :
wydarzenia FB : Gra w Litery na wystawie Dynamika pogorszeń 
oraz na profilu FB - Karolina Wiktor


6 listopada 2016

PRZYMRUŻONE OKO IVETY PILAŘOWEJ ))))



pomysł na podróż po świecie Nie Sprawności narodził się jeszcze w Afazji w jednym z dystryktów - chyba w dystrykcie rozumienia i komunikacji …. to tam, na wydzierżawionej działce zaczęłam sadzić kłącza pomysłów - kłącze dialogu między nauką a kulturą …. na następnej grządce kłącze konferencji a na kolejnej kłącze warsztatów …. w niewielkiej odległości od grządek zasadziłam sad chęci komunikacji z ludźmi - w afazji o to najtrudniej - to największa bolączka naszych mieszkańców - nazywam to ATOMIZACJĄ SAMOTNOŚCI ....
kiedy rośliny zaczęły kwitnąć i wydawać owoce - zrozumiałam, że jednak nie jestem urodzonym ogrodnikiem ---- oddałam parcele w dobre ręce i wyjechałam podróż ---- już nie po afazji, którą zbyt dobrze znam, ale po świecie nieprawności, który jest równie odległy jak bliski  dla sprawnych w Realu ---- opisywanie światów, kolejny raz dało mi niewymowną przyjemność - czyli korespondent ....?....))

Ów real okazał się na tyle łaskawy, że ułatwił mi przesadzenie kłącza  KiN - które zaczęło owocować w Zachęcie - ))))  

zachęcona Zachętą na powrót wróciłam do świata Nie Sprawności ,,,, tam zrozumiałam, że sąsiadem Afazji - w dystryktach poznawczych jest Stwardnienie Rozsiane ,,,, mając wreszcie możliwość czytania, zagłębiałam się coraz bardziej odległe dystrykty SM.... jednak lejące się z kranu litery, dawały mi tylko pozorną wiedzę.... dlatego postanowiłam wyjechać by zrozumieć świat SM przez SZTUKĘ IVETY PILAŘOWEJ ---- sąsiedztwo afazji i SM okazało się również w tym rozumieniu bardzo pozorne ----
kiedy tylko dotarłam do pasma górskiego, musiałam zostawić ultramarynową wołgę na jednym z przydrożnych parkingów ,,,,  to był wymóg poznawczy - stałam się na krótką chwilę sportowcem, każdej dyscypliny zimowej, każdego slalomu, każdego ślizgu ----

nie uśmiechałam się jak Iveta, kiedy zjeżdżałam z białej góry ---- za to ona spokojnie i z przymrużeniem oka pojechała dalej --- dotarłam do niej po dłużej chwili ---- siedziała haftując coś na różowych skrawkach płótna ---- COŚ okazało się HAFTEM z ŻYCIA -


https://zacheta.art.pl/pl/wystawy/iveta-pilaova-pokaz

więcej zdjęć na :

https://www.facebook.com/pg/Kultura-i-Neuronauka-konferencje-i-warsztaty-347921798719414/photos/?tab=album&album_id=679287488916175

28 maja 2016

____________________________________

w ciszy 
____________________________________

łatwiej poczuć 
____________________________________

tęsknoty bliskoskórne i brudy nieobyczajne
_____________________________________________________________________________________________________________________          ____________________________________                                                                                                       

23 maja 2016

nie za ma co

na mniejszym ekranie,,,, na dłoni, tuż obok palca,,,,
zdarzają się układy liter, które tworzą rzadki  błahosens  
ale  to wówczas, nieoczekiwanie  pojawiają  się
od dawna niesłyszani, nigdy więcej nieczytani  
to SercoOwi ---- obywatele SercoPamieci  

nagle okazuje się że, niesamowitość siedzi na przypadku
i przygląda się naszej rozdziawionej gębie  ➰ 
zdziwiony szczegół patrzy, jak 
tęskność trwa w sprincie nieuwagi

pamięć nie pamięćnie 

zapomniałam, kurtka na warcie,,,, przepraszam cie tato  
dziubuś, nie za ma co ))))    

5 kwietnia 2016



logo_full_res



Co się dzieje w naszym kraju?
Przyjdź, posłuchaj, porozmawiaj i wyrób sobie własną opinię.

Cykl seminariów edukacji społecznej pod wspólną nazwą „Co się dzieje w naszym kraju?” jest inicjatywą osób związanych z Instytutem Biochemii i Biofizyki PAN. Dzięki tym spotkaniom chcemy zrozumieć  procesy zachodzące w naszym społeczeństwie i lepiej poznać zasady budowania ładu społecznego w cywilizowanych państwach.
Nie prowadzimy agitacji ani propagandy, nie wdajemy się w analizy poczynań aktualnej władzy, nie komentujemy bieżących sporów politycznych. Studiujemy. 

Serdecznie zapraszamy! 

https://sites.google.com/site/ochotanademokracje/home

4 kwietnia 2016

Mickiewicz wielkim .......... był!


Wyciągnij pomocną dłoń - przekaż swój 1% na uchodźców!



Czy wiesz, że...
  • Fryderyk Chopin w 1831 roku, ze względu na zabór rosyjski, wyjechał do Francji.
  • Albert Einstein w 1933 roku, po dojściu do władzy Hitlera, wyjechał do USA.
  • Freddie Mercury w 1964 roku, po wybuchu wojny domowej w Zanzibarze, uciekł do Wielkiej Brytanii.
  • Adam Mickiewicz w 1832 roku, po upadku Powstania Listopadowego, wyemigrował do Paryża.
Im też ktoś kiedyś pomógł. Nie bądź obojętny/a - przekaż 1% na uchodźców i migrantów:

Wypełnij deklarację online

30 marca 2016

---- od bezmiejsca do brakującej czcionki ----



inspiracja elementem wystawy La déchirure. Monika Sosnowska, Marek Szczęsny, Karolina Wiktor w wyborze Andrzeja Turowskiego

Atlas Sztuki , 15.01.2016-28.02.2016, Łódź